Nieobecność pracownika w pracy z powodu umieszczenia go w areszcie śledczym jest uznawana za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy, o ile pracodawca nie posiada informacji o przyczynach tej nieobecności lub pracownik nie dostarczy odpowiednich dokumentów potwierdzających jej zasadność. Dopiero po uzyskaniu oficjalnego potwierdzenia z organów ścigania, może stać się ona nieobecnością usprawiedliwioną, ale niepłatną.
Spis treści
Podstawy prawne nieobecności pracownika w areszcie
Zgodnie z art. 66 § 1 Kodeksu pracy, stosunek pracy wygasa z upływem 3 miesięcy nieobecności pracownika spowodowanej tymczasowym aresztowaniem, o ile wcześniej nie nastąpiło jego rozwiązanie z innego powodu. Oznacza to, że przez pierwsze miesiące zatrudnienie formalnie trwa, jednak pracownik nie wykonuje obowiązków, a pracodawca nie ma obowiązku wypłaty wynagrodzenia.
„Z chwilą tymczasowego aresztowania pracownika stosunek pracy nie ulega automatycznemu rozwiązaniu, ale może wygasnąć po trzech miesiącach od daty aresztowania.” – komentarz do Kodeksu pracy
Obowiązki pracodawcy i pracownika
W przypadku, gdy pracodawca dowiaduje się o aresztowaniu pracownika, powinien ustalić jego status i dokumentację z organów prowadzących postępowanie. W praktyce to rodzina pracownika lub sam areszt może poinformować pracodawcę o sytuacji zatrzymanego. Pracownik, jeśli ma taką możliwość, powinien również osobiście powiadomić pracodawcę o przyczynach nieobecności.
- Pracodawca nie wypłaca wynagrodzenia za czas aresztowania.
- W okresie aresztu nie nalicza się urlopu wypoczynkowego.
- Okres ten nie jest wliczany do stażu pracy, chyba że pracownik zostanie uniewinniony.
Uniewinnienie lub umorzenie postępowania
Jeśli po zakończeniu postępowania pracownik zostanie uniewinniony lub postępowanie zostanie umorzone, sytuacja może ulec zmianie. Wówczas pracownik ma prawo ubiegać się o przywrócenie do pracy lub wypłatę odszkodowania, jeśli stosunek pracy wygasł w czasie aresztu.
„Uniewinnienie pracownika oznacza, że przyczyny nieobecności były przez niego niezawinione, co stwarza możliwość ubiegania się o przywrócenie do pracy.” – opracowanie Państwowej Inspekcji Pracy
Podsumowanie
Nieobecność pracownika wynikająca z tymczasowego aresztowania jest co do zasady nieobecnością usprawiedliwioną, lecz niepłatną. Po upływie trzech miesięcy zatrudnienie wygasa z mocy prawa, chyba że wcześniej sąd lub prokuratura uchyli środek zapobiegawczy. Dla pracodawcy kluczowe jest zachowanie odpowiedniej dokumentacji i poinformowanie urzędów, natomiast dla pracownika – ewentualne wystąpienie o przywrócenie do pracy po prawomocnym zakończeniu sprawy.
